Johan Wambacq

verzamelt werk

johan.wambacq@skynet.be

Johan Wambacq (Anderlecht, 1950) was werkzaam bij de Beursschouwburg (1974-1990) en het Kaaitheater (1993-2015), beide in Brussel. Tussendoor kort in reclame en uitgeverij. Hij is medeoprichter en was uitgever (1983-2018) van het theatertijdschrift Etcetera. Hij was initiatiefnemer van uitgeverij Fluxenberg (2020–2024).

Debuteerde als dichter in Het Liegend Konijn (2004). Gedichten verschenen in De Volksverheffing, Poëziekrant en De Brakke Hond en in de Baudelaire-, Rilke-, Poe-, Horatius- en Verlaine-bundels van de Stichting Spleen (Amsterdam).

Publiceerde in 2009 Het paleis op de heide, een literaire documentaire over architect Maxime Brunfaut en diens sanatorium van Tombeek, een icoon van het modernisme in België. Rond het boek werd de tv-documentaire Publiek geheim – het sanatorium van Tombeek gemaakt (Canvas 2012).

In het najaar van 2021 verscheen Kats! Of hoe in de vroege negentiende eeuw een Brusselse theatermaker aan de wieg van het socialisme stond, een literaire documentaire over Jacob Kats (1804-1886), activist, schrijver en theatermaker.

Publiceerde in 2015 de bundel Seks, mystiek & urbanisatie, de gecondenseerde neerslag van ruim dertig jaar dichten. In september 2020 verscheen Waar is mijn hoed?, als eerste titel van Fluxenberg, een uitgeefplatform voor poëzie en andere kunsten.

Heeft nog een flink pak gedichten in petto, die hij mondjesmaat het licht laat zien, o.a. in zijn maandelijkse Coupletten. Wil u de Coupletten in uw mailbox? Zend een mailtje aan johan.wambacq@skynet.be

 

*****

Simpel
‘Langer dan dertig jaar geleden vond hij na een eerste abdijbier al de moed om op de tafel te gaan staan met pasgeschreven verzen. Niemand die hem van die tafel trok, al was dàt de teneur des tijds. Met woorden die we kenden zei hij simpel wat we nog niet wisten.’
Josse De Pauw, 2015

 

Pentimenti

Pentimenti zijn de aanzetten op een schilderij die bij de definitieve voorstelling overschilderd werden. Deze bundeling bevat aanzetten en fragmenten. Ook enkele afgewerkte gedichten die hun plaats niet vonden in een eerdere verzameling. Een bundel als een weeshuis.
Nog niet in druk verschenen.

*

Een virtuoos op het klavier

maar zonder handen is die man ook niets

 

*

Het duurt jaren voor

een voetstap uit de bodem

van Antarctica is weggewist

 

*

De schepping, weet ik uit goede bron, ging heel anders

dan in dat zogenaamde boek van U beschreven staat

 

*

Heeft stilte dialecten?

 

*

Ik wil zwijgen in een zin

die helemaal conform de syntaxis

en zonder morren plaatsneemt

in het gedicht

 

*

Meisjes in mei,

het mysterie van hun glanzende kuiten,

de golvende mystiek van hun borsten,

het zingen van hun blote armen

 

*

Door de straten danst mijn lief,

haar haar hangt los,

zij danst in jamben,

warme tranen, malse regen,

zij licht op als een guirlande

 

*

Uw handen liggen quasi argeloos

gekruist boven uw kruis,

floersen op uw altaar

 

*

Vorm volgt functie, zei Louis Sullivan.

Hij overzag de consequenties van zijn stelling.

De Belle Epoque moest met de billen bloot,

weg met de leugens van het ornament,

de wansmaak van de eigendunk

 

*

Op de Kleine Ring rond Brussel werd

vanmorgen, even na halfacht, een man

getroffen door een coup de foudre.

 

De hulpdiensten kwamen ter plekke

met liefdesliederen en een fijn orkest.

Er ontstond een lange kijkfile.

 

Kort na de middag kon het leven

zijn buitengewone gang hernemen