Johan Wambacq

verzamelt werk

info@johanwambacq.be

Johan Wambacq (Anderlecht, 1950) was werkzaam bij de Beursschouwburg (1974-1990) en het Kaaitheater (1993-2015), beide in Brussel. Tussendoor kort in reclame en uitgeverij. Is uitgever van het theatertijdschrift Etcetera (1983-).

Debuteerde als dichter in Het Liegend Konijn (2004). Gedichten verschenen in De Volksverheffing, Poëziekrant en De Brakke Hond. Werd genomineerd in de Poëziewedstrijd Oostende (2007-2008 – tweede prijs – en 2013-2014), de Poëzieprijs Melopee (Laarne, 2010) en de Turing Gedichtenwedstrijd 2015.

Publiceerde in 2009 Het paleis op de heide, een literaire documentaire over architect Maxime Brunfaut en diens sanatorium van Tombeek, een icoon van het modernisme in België. Rond het boek werd de tv-documentaire Publiek geheim – het sanatorium van Tombeek gemaakt (Canvas 2012).

Publiceerde in 2015 de bundel Seks, mystiek & urbanisatie, de gecondenseerde neerslag van ruim dertig jaar dichten.

Heeft nog een flink pak gedichten in petto, die hij mondjesmaat het licht laat zien. Op deze site kan u de vorderingen volgen.

Coupletten

nr. 24,  jan 2018

 

citaat
‘Ik grens nog aan een woord en aan een ander land,
ik grens, hoe weinig ook, aan alles immer meer’.
Ingeborg Bachmann, ‘Bohemen ligt aan zee’, vertaling Paul Beers & Isolde Quaedflieg, geciteerd uit Peter Nijssen, nijssenschrijft.wordpress.com

 

gedicht

Moge het water

In de zachtste december sinds de metingen
sta ik aan de Kleine Molenbeek waar zij in
de Grote Molenbeek vloeit, ik luister

hoe het water fluistert en bruist,
een kosmisch orgasme in de achtertuin –
En Of Dat Alles Is Wat U Bedenken Kan?

Staat De Wereld Dan Niet In Brand?
De wereld staat altijd in brand, mompel ik,
fuck de pyromanen!

Moge het water
van de Kleine en de Grote Molenbeek
stromen in de eeuwen der eeuwen

(2016)

 

pentimenti

Vroeg of laat kijken we in de diepte
van onze peilloze eenzaamheid.
Wie dan glimlacht, is een held –
of een poseur